Stowarzyszenie Esteka
Jeden Procent OPP 1%
Ośrodek Hipoterapii EURATUS
Akcja Lato, obozy, kolonie, warsztaty
Fundacja Leonardo
Bezpłatny Miesięcznik Nasze Miasto
Kluby specjalnościowe
REKLAMA:

HIPOTERAPIA - jestem za!

Poniżej przedstawimy piętnaście argumentów za rehabilitacją wykorzystujących hipoterapię jako metodę leczenia osób niepełnosprawnych.

1. Koń zmniejsza spastyczność mięśni

Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego może spowodować wzmożone napięcie mięsni (spastyczność) szczególnie kończy górnych i dolnych. Podstawowym warunkiem usprawniania jest obniżenie spastyczności. Podczas hipoterapii dzieje się to automatycznie
i jest możliwe dzięki:

- rozgrzaniu mięśni (temp. ciała konia jest wyższa od temp. ciała ludzkiego),

- rytmicznemu kołysaniu w stępie,

- przeciwstawnym skrętom biodra-barki (dysocjacji) spowodowanym ruchem konia,

- ułożeniu kończyn dolnych w trójzgięciu i odwiedzeniu podczas dosiadania konia.

2. Koń zapobiega przykurczom i ograniczeniom ruchomości w stawach

Wspomniany łańcuch ruchów ”grzbiet konia - miednica - kręgosłup - barki, kończyny jeźdźca" uruchamia rytmicznie i łagodnie kolejno wszystkie mięśnie i stawy. Hipoterapia i jazda konna zmniejsza przede wszystkim przykurcze przywodzicieli ud i ograniczenia ruchomości obręczy biodrowej.

3. Koń stanowi źródło bodźców równoważnych

Hipoterapia daje nieograniczone możliwości stopniowania i różnicowania bodźców
równoważnych. Dzięki przyspieszeniom poziomym i pionowym: kołysaniu, zmianom kierunku jazdy, zatrzymaniu się, ruszaniu, przyspieszaniu i zwalnianiu tempa jazd odpowiednich ćwiczeń i zabaw - ruch konia staje się potężnym generatorem bodźców równoważnych.

4. Koń hamuje przetrwale odruchy postawy

Nieprawidłowe mimowolne odruchy towarzyszące niektórym postaciom mózgowego porażenia dziecięcego utrudniają usprawnianie. Hipoterapia stwarza możliwość stopniowego
eliminowania tych automatyzmów dzięki:

- łagodnym, kołyszącym ruchom w stępie,

- dysocjacji biodra - barki oraz trójzgięciu i odwiedzeniu kończyn dolnych,

- unikaniu drażnienia pewnych okolic ciała (np. podeszwy stopy - jazda bez strzemion), unikaniu pewnych ruchów i ułożeń dzięki przestrzeganiu zasady symetrycznego dosiadu

- spokojnemu i wyciszającemu prowadzeniu terapii


5. Koń zwiększa możliwości lokomocyjne

Osoby niepełnosprawne cierpią na ogół z powodu ograniczonych możliwości ruchowych. Siedząc na koniu. popędzając go pracą bioder, kręgosłupa - odbierają wrażenia prawidłowego chodu i mogą go ćwiczyć. Koń oddaje do dyspozycji osoby niepełnosprawnej swoje cztery zdrowe nogi stwarzając tym samym nieograniczone możliwości lokomocyjne. Takie przeszkody jak odległość, nierówność terenu piasek czy woda przestają istnieć. Jest to przeżycie piękne i niezapomniane.

6. Koń uaktywnia

Rytmiczne pobudzające ruchy towarzyszące jeździe konnej wzmagają wydzielanie
hormonów, (szczególnie adrenaliny) stymulujących układ wegetatywny. Następuje wyraźny wzrost aktywności ruchowej, koncentracji uwagi i dobrego samopoczucia. Ma to szczególne znaczenie w terapii osób niepełnosprawnych.

7. Koń przywraca zaburzoną symetrię mięśni tułowia

Łagodne, rytmiczne, równomierne kołysanie w stępie naprzemian napina i rozluźnia mięśnie posturalne prawej i lewej strony ciała. Mięśnie napięte i przykurczone ulegają stopniowemu rozluźnieniu i rozciągnięciu. Mięśnie słabszej wiotkiej strony ulegają wzmocnieniu. Dzięki temu pewny m okresie jazdy stępem w prawidłowym dosiadzie dochodzi do symetrycznej równowagi mięśniowej.

8. Koń może usprawniać bardzo łagodnie

Jest to możliwe dzięki jego specyficznej budowie i łagodnemu oddziaływaniu ruchu konia w stępie. W hipoterapii istnieje cały szereg odpowiednich ułożeń, podporów i technik asekuracji, regulujących stopień uruchamiania, wysiłku i bodźcowania organizmu. Dzięki temu hipoterapię można zaoferować nawet pacjentom ze znacznymi deficytami fizycznymi i psychicznymi.

9. Koń usprawnia pracę organów wewnętrznych

Dzięki stymulacji układu hormonalnego i wegetatywnego , jazda konna poprawia krążenie, oddychanie, pracę jelit a nawet pracę układu odpornościowego. Działanie to jest szczególnie aktywne podczas jazdy stępem.

10. Koń koryguje postawę ciała

Konieczność utrzymania prawidłowego dosiadu zmusza do aktywnego prostowania się. Wzmocnieniu ulegają mięśnie grzbietu, brzucha i obręczy biodrowej. Prowadzi to do zmniejszenia przodopochylenia miednicy. Dzięki wzmocnieniu mięśni kształtuje się nowa, prawidłowa postawa ciała.

11. Koń pobudza zmysły

Dotyk końskiej sierści, łaskotanie grzywy, rozmaitość kształtów, odgłos kroków, przyjazne parskanie i mile kojarzony zapach stymulują zmysły dotyku, słuchu, wzroku i węchu. Towarzyszy temu ciągłe wytrącanie z równowagi i konieczność jej natychmiastowego odnajdywania, jeżeli nie chcemy zbyt prędko rozstać się z tym bogactwem wrażeń. Czucie głębokie (proprioceptywne) jest stymulowane przez nieustające przeciwstawne bodźce dopływające z mięśni, ścięgien i stawów całego ciała. Wszystko to niezwykle rozwija zaburzoną zdolność równoczesnego odbierania bodźców i ich kojarzenia. Dzięki temu kształtuje się poczucie własnego ciała i orientacji przestrzennej

12. Koń mobilizuje i nie nudzi

Koń Żywy i reagujący na otoczenie wymaga od osoby niepełnosprawnej aktywności, nie pozwala jej na pozostanie biernym, jak to bywa w niektórych innych formach terapii. Osoby niepełnosprawne, szczególnie dzieci poddawane żmudnemu i systematycznemu usprawnianiu często ulegają zniechęceniu i nic chcą współpracować z terapeutą. Problemu tego nie obserwujemy podczas zajęć z hipoterapii. Tutaj zaangażowanie pacjenta w terapię jest olbrzymie i nieprzemijające. Trud usprawniania staje się prawie niezauważalny a sama terapia przez swoją atrakcyjność jest jednocześnie nagrodą. Te pozytywne emocje udaje się niekiedy przenieść na zajęcia odbywające się przed lub po hipoterapii.

13. Koń uczy

Podczas zajęć z hipoterapii pacjent dzięki aktywizacji i pozytywnemu nastawieniu do współpracy z terapeutą może opanować szereg umiejętności i pojęć. Koń jest pomocny w pracy pedagoga specjalnego, psychologa, logopedy. Obcowanie z koniem i jego otoczeniem nie tylko wzbogaca wiedzę pacjenta o świecie, ale uczy go również samodzielności, odpowiedzialności i współpracy z innymi.

14. Koń relaksuje

Kontakt z koniem, poddanie się jego łagodnym, kołyszącym ruchom sprzyja relaksowi i odprężeniu. Świat widziany z końskiego grzbietu jest większy i piękniejszy. Obcowanie z tym dużym, imponującym przyjacielskim zwierzęciem ma wpływ na równowagę emocjonalną i powoduje osłabienie reakcji nerwicowych.

15. Koń uniwersalnym stanowiskiem terapeutycznym

Koń może zastąpić materac (szeroki zad), terapeutyczna piłę lub wałek (kłoda), klin (szyja), bądź drabinkę do podciągania ( grzywa). Idąc stępem wprowadza pacjenta leżącego na nim na brzuchu- w ruchy zbliżone do pełzania, pacjenta opartego na łokciach i kolanach- w ruchy zbliżone do czworakowania, pacjenta siedzącego- w ruchy zbliżone do chodzenia. Nie ma innego przyrządu, który byłby tak uniwersalny. Siedząc na koniu łatwiej opanować pojęcia przestrzenne, schemat własnego ciała, nauczyć się liczyć do czterech, wymawiać trudne głoski i wyrazy.

Stowarzyszenie ESTEKA wykorzystując metodę hipoterapii od kilku lat z powodzeniem prowadzi zajęcia rehabilitacyjne dzieci i młodzieży. Z hipoterapii skorzystało do tej pory ponad 300 osób niepełnosprawnych.

Aktualnie ESTEKA realizuje dwa projekty WIO KONIUKU - hipoterapia, który jest współfinansowany ze środków PFRON kwotą 108.000 zł. W projekcie bierze udział 40 dzieci niepełnosprawnych z Powiatu Sandomierskiego, Powiatu Tarnobrzeskiego i Gminy Tarnobrzeg. Drugi projekt Rehabilitacja dzieci poprzez udział w zajęciach hipoterapeutycznych dofinansowany został kwotą 23.000 zł przez Urząd Miasta Tarnobrzega w ramach otwartego konkursu ofert. W projekcie bierze udział grupa.. dzieci niepełnosprawnych z terenu Tarnobrzega.

(eb, mm)

 

REKLAMA:
2014-05-01, ESTEKA
REKLAMA:
FaniMani

newsletter

newsletter

Twoje wsparcie dla stowarzyszenia Esteka:
darowizna on-line
przekaż 1% podatku
darowizna rzeczowa
zostań wolonatriuszem
[Zamknij okno]